Eerst wat geschiedenis…
Anders dan in boomkwekerijcentra, zoals het boomkwekerijcentrum Wetteren in Oost-Vlaanderen, heeft de boomkwekerijsector in zijn algemeen in onze provincie niet zo’n lange traditie. Alleen de bosboomkwekerij en de laulierkwekerijen kunnen spreken van een traditie in hun sector. De bosboomkwekerijen zijn vooral gecentraliseerd in de streek van Wingene en reiken tot Maldegem.
De lauriersector daarentegen situeert zich vooral in de streek rond Brugge en is nog steeds internationaal vermaard.
De grote groei is er echter gekomen in de jaren 1970-1980. De verbetering van de leefomstandigheden na de Golden Sixties, zorgde ervoor dat meer mensen het zich konden veroorloven om aandacht te besteden aan de tuin en er ook in gingen investeren. De handel in planten wakkerde aan en zo ook de nood om ook lokaal een aanbod te creëren. Bovendien werd er tot dan toe alleen gekweekt in vollegrond. Boomkwekerijgewassen werden tot dan toe alleen geleverd op blote wortel of met een kluit omgeven met gaas.
Daar de handel zich echter meer en meer verlegde van de kwekerij naar aparte winkelbedrijven, de zogenaamde tuincentra, vergrootte de behoefte om planten gemakkelijker te kunnen verhandelen en langer te kunnen bewaren in de handel. Zo ontstond de idee om planten in plastiekzakken en later in potten te gaan kweken.
Op dat moment zijn veel West-Vlaamse kwekerijen uit de grond gerezen – dikwijls ontstaan uit bestaande land- of tuinbouwbedrijven – en begon men op grotere schaal boomkwekerijgewassen te kweken, meestal gedeeltelijk in vollegrond en ook reeds gedeeltelijk in groeimedium (d.w.z. in zakken of potten).
